понедельник, 30 августа 2010 г.

«ՄԻՍՍ ՄԱՅՐՑԱՄԱՔ -7»-Ի ՀԻՆԳ ԳԵՂԵՑԿՈՒՀԻՆԵՐԸ

Մրցույթի մասնակից մոդելները տպավորված էին Հայաստանով




Երեւանում ավարտվեց «Միսս մայրցամաք -7» մոդելների մրցույթ-փառատոնը, որը Հայաստանում անցկացվում էր արդեն երկրորդ անգամ: Նշենք, որ այս մրցույթը ներկայացնում է «Միսս եւ Միստր աշխարհ» միջազգային մրցույթ-փառատոնի կազմկոմիտեի նախագահ Աշոտ Խաչատրյանը: Մրցույթ-փառատոնին, որը տեղի ունեցավ օգոստոսի 15-27-ը, մասնակցում էին աշխարհի 23 երկրների 16-29 տարեկան մոդելներ՝ Իտալիայից, Բուլղարիայից, Շվեյցարիայից, Թուրքիայից, Ռումինիայից, Բուլղարիայից, Լիտվայից, Լատվիայից, Ուկրաինայից, Մոլդովայից, Բելառուսից, Ռուսաստանից, Ղազախստանից, Հարավային Կորեայից եւ այլն: Հավելենք, որ առաջին տարին մրցույթին մասնակցում էին ընդամենը 14 երկրների մոդելներ, իսկ այս տարի նրանց թիվը շատացել է: Նշենք, որ ոչ միայն կայացած մրցույթը, այլեւ այդ օրերին աղջիկների համար կազմակերպված էքսկուրսիաները անցան հաճելի ու բազմաբովանդակ: Փառատոնի շրջանակներում գեղեցկուհիները օգոստոսի 19-ին այցելեցին Արարատի մարզ, որտեղ մարզպետը ջերմորեն ու ծաղիկներով դիմավորեց մրցույթի մասնակիցներին եւ ներկայացրեց հայկական լեռնաշխարհի հնագույն մայրաքաղաքի պատմամշակութային առանձնահատկությունները: Գեղեցկուհիները եղան նաեւ Տափերականի գինու գործարանում, Խոր Վիրապում, որտեղ էլ տեղի քահանան օրհնեց մրցույթի մասնակիցներին ու կազմակերպիչներին՝ մաղթելով հաջողություն:
Օգոստոսի 20-ին մոդելներն այցելեցին Էջմիածին: Այցի նպատակն էր՝ ավելի մոտիկից ծանոթանալ հայոց հոգեւոր մշակույթի պատմությանն ու արժեքներին: Փառատոնի մասնակիցները Էջմիածնին ծանոթանալուց հետո՝ այցելեցին նաեւ Մայր աթոռ:
Նկատենք, որ մոդելները հիացած էին ոչ միայն Երեւանով, այլեւ մարզերով, նրանք ամենից շատ տպավորված էին հայերի բարությամբ, հյուրընկալությամբ. «Ձեզ մոտ մարդիկ շատ բարի են, այս մի քանի օրերի ընթացքում մենք հասցրինք սիրել Հայաստանը, ու հուսով ենք՝ կրկին այստեղ գտնվելու հնարավորություն կունենանք»,- ասում էին աղջիկները:
«Միսս մայրցամաք- 7» գեղեցկության եւ նորաձեւության մրցույթն օգոստոսի 24-ին իր ներկայությամբ պատվեց Հալեպից Երեւան ժամանած դիզայներ Գեւորգ Շադոյանը: Աղջիկները «Մեցցո» ակումբում ցուցադրեցին սիրիահայ դիզայների նոր հավաքածուն: Գ. Շադոյանի խոսքերով, ինքը Երեւան էր ժամանել Աշոտ Խաչատրյանի հրավերով, որ իր նոր հավաքածուն առաջինը ներկայացնի Երեւանում: Նրա փոխանցմամբ, Երեւանում կայացած ցուցադրությունից հետո այդ հավաքածուն կներկայացվի նաեւ Թուրքիայում, Ֆրանսիայում, Ուկրաինայում, Միացյալ Նահանգներում, Կանադայում ու Ավստրալիայում: Ի դեպ, մոդելավորողի հավաքածուն հստակ անվանում չուներ. ցուցադրվածը ամենօրյա երեկոյան հագուստներ էին, սակայն կային նաեւ երեկոյան լուրջ զգեստներ: Շադոյանն իր աշխատանքներում օգտագործել էր մետաքս, ժանյակներ, «Սվարովսկի» քարեր:
Ի դեպ՝ մոդելները, որոնք ցուցադրում էին Շադոյանի զգեստները, տպավորված էին նրա աշխատանքներով:
«Միսս մայրցամաք-7» մոդելների մրցույթ-փառատոնի ամփոփիչ փուլը կայացավ օգոստոսի 26-ին. ժյուրին կանգնած էր լուրջ ընտրության առաջ: Հրապարակվեցին հաղթողների անունները. առաջին տեղը զբաղեցրեց Ղազախստանը ներկայացնող գեղեցկուհին, 2-րդ տեղը՝ Ուկրաինան, 3-րդ տեղը՝ Ռումինիան, 4-րդ տեղը՝ Բելառուսը եւ, վերջապես, լավագույն հնգյակը եզրափակեց ռուսաստանցի մոդել Նատալիան: Բացի այդ, ժյուրին որոշեց առանց մրցանակի չթողնել նաեւ թուրք գեղեցկուհուն, ով արժանացավ «լավագույն ազգային տարազ» մրցանակին:


Ե. ՀԱԿՈԲՅԱՆ

пятница, 27 августа 2010 г.

ԲՌՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ՇԱՐՈՒՆԱԿՎՈՒՄ ԵՆ

Հայ կանայք սովոր չեն իրենց իրավունքներին տեր կանգնել




«Ընտանեկան բռնությունը այսօր ամենացավալի հարցերից մեկն է: Դա մի խնդիր է, որի լուծումները դեռեւս տրված չեն: Հայաստանում գրեթե ոչ ոք ուշադրություն չի դարձնում այս հարցին: Եվ ցավալին այն է, որ անգամ բռնության ենթարկվածը լռում է իր հանդեպ կատարվածի մասին, այդպիսով ազատություն, նույնը կրկնելու հնարավորություն տալով այդ պատժելի արարքը իրականացնողին»,- «Առավոտի» հետ զրույցում ասաց հոգեբան Հեղինե Կիրակոսյանը: Ըստ մեր զրուցակցի՝ ճիշտ է, Հայաստանում որոշ հ/կ-ներ ժամանակ առ ժամանակ ծրագրեր են ներկայացնում ընտանեկան բռնության դեմ պայքարի հետ կապված, սակայն «թղթի վրա գրելն ուրիշ է, իսկ գրածն իրականացնելը՝ այլ բան: Ինչ-որ թվեր հրապարակելու փոխարեն՝ ավելի լավ է կոնկրետ օրինակներ բերել, թե քանի հոգու են օգնել ու ինչպես»:
Նշեմ, որ Հայաստանում ընտանեկան բռնության կանխարգելման ուղղությամբ աշխատանքներ են տարվում, օրինակ, «Կանանց իրավունքների կենտրոնի» կողմից, որի նպատակն է պաշտպանել ընտանեկան բռնության զոհ դարձած կանանց եւ երեխաներին, աջակցելով նրանց՝ ազատվելու բռնության օղակից եւ ձեռք բերելու ապահով, անկախ, ինքնաբավ ու խաղաղ կյանքի իրավունք: Կենտրոնի կողմից ստեղծվել է նաեւ «Ազգային թեժ գիծ» ծառայությունը, որը կոչված է բացահայտելու ընտանեկան բռնության դեպքերը, ուսումնասիրելու Հայաստանում ընտանեկան բռնության առանձնահատկություններն ու պատճառները, պայքարի համապատասխան միջոցներ մշակելու եւ ապագայում ընտանեկան բռնության զոհերին համապատասխան աջակցություն ցուցաբերելու: «Թեժ գծի» առկայությունը լավ է, դա ճիշտ ձեւ է, բայց հավատացեք, Հայաստանում 5000 կանանցից միայն մեկը լսափողը կվերցնի ձեռքն ու կզանգի, որ պատմի ամուսնու կողմից իրականացրած ծեծի ու խոշտանգումների մասին: Հայ կանայք սովոր չեն իրենց իրավունքներին տեր կանգնելուն: Ու դա ամենեւին էլ նրանց չկրթված լինելուց, սոցիալական վիճակից չի գալիս: Շատերը կան, որ կրթված, խելացի, անգամ լուրջ ոլորտներում աշխատող են, բայց ընտանեկան բռնության զոհ են: Ու նրանք այդ մասին չեն բարձրաձայնում ոչ թե այն պատճառով, որ իրենց իրավունքները պաշտպանել չգիտեն, այլ ամաչում են: Լավագույն դեպքում կիսվում են ընկերուհիների, հարազատների հետ, բայց երբեք չեն փորձում դրա դեմ պայքարել օրինական ձեւով: Կնոջը մեկ անգամ ծեծող ամուսինը, եթե իմանա, որ իրեն այդ արարքի համար ազատազրկում է սպառնում, հաստատ երկրորդ անգամ այդ զզվելի արարքը չի կրկնի: Դե, իսկ մեկ անգամ ծեծողը՝ երկրորդ, երրորդ անգամ էլ կծեծի»,- ասաց Հ. Կիրակոսյանը, հավելելով, որ հեռախոսազանգով հարցին լուծում չի տրվում: Նրա ձեւակերպմամբ՝ եթե անգամ կինը զանգի ու պատմի իր հետ կատարվածի մասին, հաստատ մի քանի ժամ անց փոշմանելու է դրա համար: «Ինչպես կարող ես ծեծված մարդուն հեռախոսազանգով օգնել: Լավագույն դեպքում հեռախոսով հոգեբանը պետք է նրա հետ խոսի, բայց, միեւնույն է, դա էլ չի օգնի: Ընտանեկան բռնության զոհ դարձած կնոջ հետ պետք է մի ամբողջ թիմ աշխատի: Իմիջիայլոց հավելեմ, որ ընտանեկան բռնության դեպքերը վերջին տարիներին շատացել են ու հատկապես՝ երիտասարդ ընտանիքներում: Առաջին հայացքից թվում է, թե պետք է հակառակը լիներ, որովհետեւ երիտասարդներն ավելի ժամանակակից են, ու հաստատ ոչ մի երիտասարդ աղջիկ չի հանդուրժի, երբ ամուսինն իրեն ծեծի: Ավելի տարիքով կանանց դեպքում այդ խնդիրը մի քիչ այլ է, որովհետեւ 20-30 տարի առաջ ամուսնացածների երիտասարդության ժամանակաշրջանը այլ էր, հետեւաբար նրանց մտածելակերպն էլ է ուրիշ. նրանք ամաչում էին շատ հարցեր բարձրաձայնել: Մեր օրերի երիտասարդներն այդպիսին չեն, ամեն ինչի մասին ազատ խոսում են, նույնիսկ ամուսնու կողմից չբավարարված լինելն են բարձրաձայնում: Եվ այս ամենով հանդերձ՝ զարմանում եմ, որ ընտանեկան բռնությունների մեծամասնությունը երիտասարդ ընտանիքներում է լինում, ու հենց երիտասարդ կանայք են լռում»,- ասաց հոգեբանը, նշելով, որ կանանց հանդեպ իրականացրած բռնությունների մեծ մասը հոգեբանականն է, ապա ֆիզիկականը, հետո սեռականը:
Ի զարմանս Հ. Կիրակոսյանի՝ այս առումով մարզերում կանայք ավելի համարձակ են, քան Երեւանում է. «Թվում է՝ պետք է հակառակը լիներ: Բայց՝ ոչ: Եթե Երեւանում կինը կլռի, երբ ամուսինն իրեն պարբերաբար ծեծի կամ հոգեբանական բռնության ենթարկի, ապա մարզերում անընդհատ ամուսնու կողմից հոգեբանորեն ճնշումների ենթարկվող կինն անմիջապես կամուսնալուծվի, իսկ ծեծվելու դեպքում էլ մեծ աղմուկ կբարձրացնի...»:
Ըստ մեր զրուցակցի, վիճակագրական տվյալների համաձայն, վերջին տարիներին շատացել է սեռական բռնությունների թիվը. «Ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ ամուսնու կողմից սեռական բռնության ենթարկվողները եւս երիտասարդ կանայք են, ինչն էլ հոգեբանները բացատրում են հետեւյալ կերպ. կյանքը շատ է փոխվել, երիտասարդները շատ առաջադեմ են դարձել, նրանց գրեթե ամեն ինչ հեշտ է տրվում: Երիտասարդները փորձում են ոչնչից հետ չմնալ, փորձել ամեն ինչ, նույնիսկ անթույլատրելին ու օրենքով պատժելին: Երիտասարդները անտեսում են չափի զգացողության սահմանները: Սեռական հարաբերությունների առումով էլ ձգտում են ամենախելացնորին ու, բնականաբար, ամեն կին չէ, որ պատրաստ է խելացնոր սեռական հարաբերության...»:

ԵՎԱ ՀԱԿՈԲՅԱՆ

среда, 25 августа 2010 г.

Մի չարաշահեք արեւի «ուժը»

Շոգի պատճառով դեպրեսիայի մեջ մի ընկեք






«Մարդկային օրգանիզմը բաց էներգետիկ համակարգ է, որի մեջ մտնում ու դուրս են գալիս ինֆորմացիա բերող եւ տանող տարբեր բնույթի էներգիաների հոսքեր: Հայտնի է, որ օրգանիզմ մտնող յուրաքանչյուր էներգիա նախապես ծրագրված է եւ գործում է գիտակցական ուժով: Դրանցից յուրաքանչյուրը գործում է իր ոլորտում, սակայն միմյանց հետ գտնվում են սերտ կապի մեջ: Շոգը, արեւի էներգիան նպաստում ու իր ազդեցությունն է թողնում մարդու օրգանիզմի վրա. արեւից ստացած էներգիան ամեն մեկի վրա մի ձեւով է ազդում: Որոշ մարդկանց համար շոգը ճնշող հանգամանք է դառնում ու հանգեցնում ընկճախտի: Մարդիկ ոչ մի բանի հավես չեն ունենում, ալարկոտ են դառնում, անընդհատ օդի պակաս են զգում եւ այս ամենը բերում է դեպրեսիայի: Կան նաեւ այնպիսիներ, որոնք արեւից լիցքավորվում են, շոգ օրերին թե՛ ֆիզիկապես, թե՛ հոգեպես իրենց շատ լավ են զգում»,- «Առավոտի» հետ զրույցում՝ շոգի ունեցած ազդեցությունը մարդկանց հոգեկան առողջության վրա թեմայի վերաբերյալ ասաց հոգեթերապեւտ Էլմիրա Գալստյանը: Մեր զրուցակցի ձեւակերպմամբ, մարդիկ հիմնականում խուսափում են արեւից, բայց չպետք է մոռանալ, որ երբ մարդը ջանք է գործադրում ինչ-որ բան անելու, ապա նա այդ ընթացքում էներգիա է ծախսում, իսկ ծախսած էներգիայի մի մասն էլ մարդը ստացած է լինում հենց արեւից: «Արեւից, շոգից չպետք է նյարդայնանալ, հակառակ դեպքում կհայտնվեք հոգեկան անհավասարակշիռ վիճակում: Իսկ նման վիճակում հայտնված մարդը միշտ դժգոհ է լինում բոլորից ու ամեն ինչից, վախ է զգում նույնիսկ ամենաչնչին բաներից, իրեն չկայացած, դժբախտ է համարում: Իսկ հոգեպես առողջ լինելը նախ եւ առաջ ինքդ քեզ ընդունելու եւ սիրելու կարողությունն է։ Հոգեպես առողջ մարդը չի վախենում դժվարությունից, հուսահատությունից, նա կարողանում է հասկանալ եւ արտահայտել սեփական հույզերը, նորմալ է ընդունում ցանկացած քննադատություն, ինքնավստահ է լինում, իրեն հաջողակ, սիրված ու երջանիկ համարում: Հոգեպես առողջ մարդն ի վիճակի է ղեկավարել սեփական կյանքը, իսկ ընկճված, ճնշված մարդը միշտ օգնության կարիք է զգում, կապվածություն ունենում հարազատներից, մտերիմներից: Հոգեպես անառողջ մարդուն չի կարելի մենակ թողնել, որովհետեւ այդպես նրա վիճակն ավելի կվատանա: Հոգեպես առողջ մարդիկ հանգիստ են վերաբերվում կյանքում ունեցած հիասթափությանը, կյանքին նայում են լավատեսորեն, գիտակցում են իրենց զգացմունքներն ու մտքերը, խելագարության աստիճան չեն հուսահատվում, եթե չի հաջողվում հասնել նպատակին: Հոգեկան առողջության հետ կապված խնդիրներ ունեցողները անգամ եղանակի փոփոխության դեպքում դեպրեսիա են ապրում»,- նշեց Է. Գալստյանը՝ հավելելով, որ շոգը հոգեպես անառողջ մարդու ամենամեծ «թշնամիներից» մեկն է ու, բացի այդ, ամռան շոգ եղանակին մարդու օրգանիզմի վրա ազդեցություն են ունենում ջերմային գործոնը եւ ուլտրամանուշակագույն ճառագայթումը:
«Հաճախ հանդիպում ենք մարդկանց, որոնք մի տեսակ չեն հագենում արեւից: Մի հասարակ օրինակ բերեմ. մարդ կա՝ Սեւան գնալիս շատ քիչ արեւի տակ մնալով՝ լավ սեւանում է, իսկ կան մարդիկ, որոնք առավոտից երեկո արեւի լոգանք են ընդունում ու նրանց մաշկի գույնը թեթեւակի է մգանում: Առաջինները դասվում են մարդկանց այն խմբին, որոնք արեւի կարիք շատ քիչ են զգում, նրանց օրգանիզմը արեւի էներգիայի կարիք այնքան էլ չի զգում, իսկ երկրորդները այն մարդիկ են, որոնք միշտ արեւի էներգիայի պակաս ունեն ու ինչքան էլ արեւի լոգանքներ ընդունեն, միեւնույն է, «արեւի քաղցը» չի հագենում: Իսկ արեւից չհագենալու փաստը օրգանիզմի համար կարող է խնդիրներ առաջացնել, որովհետեւ երկար ժամանակ մնալ արեւի տակ՝ խիստ հակացուցված է եւ մարդու առողջության վրա կարող է ունենալ խիստ բացասական հետեւանքներ՝ առաջացնելով արեւահարություններ, ֆոտոկոնյուկտիվիտ, ֆոտոալերգիա, մաշկի չարորակ նորագոյացություններ՝ մելանոմաներ»,- ասաց Է. Գալստյանը՝ խորհուրդ տալով շոգի պատճառով դեպրեսիայի մեջ չընկնել, արեւից չխուսափել, իսկ բոլոր նրանց էլ, ովքեր պաշտում են արեւը՝ չչարաշահել նրա «ուժը»:


Ե. ՀԱԿՈԲՅԱՆ